بخش توخالی مربع و مستطیل

لوله ساختاری مربعی و مستطیلی توخالی
قطر:12X12mm - 1200X1200mm، 10X20mm - 1150X1200mm
ضخامت دیوار:حداکثر 60 میلی متر

مواد از بخش توخالی
جوش داده شده — EN 10219: S235JRH, S275J0H/S275JOH, S275J2H, S355J0H/S355JOH, S355J2H
جوش داده شده/بدون درز — EN 10210: S355JR,S355J0H/S355JOH,S355J2H,S355K2H,S355NH جوش داده شده/بدون درز — ASTM A500: درجه B

فرآیند تولید بخش توخالی مربع / مستطیل
بخش توخالی مستطیلی / مربعی از سیم پیچ ها تشکیل شده و سپس از طریق یک سری قالب ها عبور می کند. آنها از داخل جوش داده می شوند تا شکل خود را تشکیل دهند.

فرآیند بخش توخالی
بخش توخالی مربع شکل سرد
بخش توخالی مستطیلی شکل سرد
بخش توخالی مربع پایان داغ
بخش توخالی مستطیلی فینیش داغ

دلایل استفاده از بخش های توخالی

مقاطع توخالی سازه نه تنها از نظر کمانش و پیچش، بلکه در طراحی کلی اعضا، خواص استاتیکی بسیار خوبی دارند. آنها می توانند مزایای اقتصادی را در مقایسه با بخش های باز ارائه دهند.

شکل بسته و تغییر صاف از یک بخش به بخش دیگر در اتصالات، هزینه های حفاظت در برابر خوردگی را کاهش می دهد. تغییر مقاومت با تغییر ضخامت دیوار و یا پر کردن مقطع با بتن بدون تغییر ابعاد خارجی امکان پذیر است.

فضای داخلی امکاناتی را برای ترکیب عملکرد استحکام با دیگران می دهد، به عنوان مثال حفاظت در برابر آتش، گرمایش، تهویه و غیره. کاربرد منطقی مقاطع توخالی به طور کلی منجر به ساختارهای تمیز، جادار و کاربردی می شود که برای معماران جذاب است. بخش های توخالی دایره ای اغلب با توجه به سازه هایی که در معرض جریان هوا یا آب قرار دارند، یک مزیت تعیین کننده دارند. در موقعیت های دیگر، مقاطع توخالی مربع و مستطیل ترجیح داده می شوند زیرا از اتصالات ساده با برش های انتهایی مستقیم اعضای اتصال استفاده می کنند. برای کاهش تعداد اتصالات و به دست آوردن استحکام مفصل بهتر، خرپای نوع وارن به نوع پرات ترجیح داده می شود.

اگرچه هزینه متریال واحد مقاطع توخالی بیشتر از مقاطع باز است، اما استفاده مناسب منجر به طراحی اقتصادی می شود. طراحی خوب در مقاطع توخالی به معنای "تغییر اعضای طرح بخش باز به بخش های توخالی" نیست، بلکه به معنای استفاده از ویژگی های خاص آنها از همان ابتدا است.

برای خرپاهای بلند، وتر دوبل ممکن است مزایایی داشته باشد. طول مهاربندها و برش انتهایی از نظر اتصال و جوشکاری مهم نیست. در صورت امکان، اتصالات تیر به تیر باید به صورت اتصالات برشی ساده با حذف صفحات بزرگ طراحی شوند.

مهم ترین نکته سادگی است. تا آنجا که ممکن است باید از اتصالات و صفحات سفت کننده اجتناب شود، یعنی از اتصال مستقیم اعضا به یکدیگر برای اولویت استفاده شود. در نتیجه، استحکام مفصل باید در شروع طراحی و نه بعداً در نظر گرفته شود.